Anne!

364 gün boyunca hep bir köşede unutulmuş olduğunun anımsandığı bugün, Anneler Günü...

Anne denince aklınıza sadece anneniz geliyorsa yanılıyorsunuz..

* Koca bir ülke büyüklüğünde tarım alanlarımız olan toprağımız ürün doğuruyordu! anneydi bir bakıma, katledildi geçtiğimiz son birkaç sene içinde..

* Milyonlarca ağaç meyve veriyordu, hayat veriyordu tüm yaşama. Yakıldı, kesildi, söküldü... Koparıldı onlarda analarından, beton dikildi yerlerine..

* Gecenin soğuk karanlığının en derin sessizliğinde hiç duymadınız mı bir yavru kedinin veya küçük bir köpek yavrusu anne diye yakaran sesini. Onlar hiç hiç kavuşamadılar hem annelerine hem de gecenin sabahına gözlerini açamadılar. Evet onlarda katledildi, kesildi, tecavüz, zehirlendi yakıldı..

* Evet Annelerimiz.. Henüz anne bile olamadan tecavüz edildi, yakıldı, katledildi, karnında bebeğiyle bile vahşeti yaşadı parçalara böldü cani.. Karnında bebeği olduğu bile bile, 'lütfen yapma, hamileyim' yalvarmalarına rağmen karnından tekmelendi, karnından bıçaklandı, karnından silahla vuruldu...

Evet bu geçtiğimiz yıllar içinde oldu.. İşte Anne demek, sadece annenizin fotoğrafını yılda bir defa sosyal medyadan paylaşmak değil. Her annenin her acısına, her an ortak olabilmek demektir birazda..